خانه / احکام / احکام زرتشتی / اموات زرتشتی

اموات زرتشتی

حکم اسلام و زرتشتیان هنگام تماس با مرده

به قلم مدیر سایت اسلام و زرتشتیان برای کسی که جنازه ی انسان را لمس کرده، احکامی را در نظر گرفته اند. این احکام را مقایسه می کنیم: اسلام از نظر اسلام، کسی که جنازه ی انسان را لمس کند باید با آب پاکیزه غسل کند. شاید این کار نوعی مجازات باشد تا افراد در غیر ضرورت به مرده که آلوده به میکروب است، دست نزنند. زرتشتیان برابر آنچه در فرگرد نهم وندیداد (بخشی از اوستا) …

بیشتر بخوانید »

سگدید کردن مرده برای تشخیص زنده بودن نبود

به قلم مدیر سایت یکی از خرافه ها میان زرتشتی ها این بود که پیش از قرار دادن مرده در دخمه، سگ هایی خاص را بالای سر مرده می آوردند و به اصطلاح «سگ دید» می کردند. برخی این کار را چنین توجیه می کنند که آوردن سگ برای این بود که اگر مرده سکته کرده و هنوز زنده است، سگ، زنده بودن را تشخیص دهد. این توجیه درست نیست؛ زیرا اولا مرده را در هر …

بیشتر بخوانید »

تصاویری از دخمه

دخمه بنایی دایره ای شکل است که معمولا زرتشتی ها بر بلندی کوه می ساختند تا مردگانشان را در آن قرار داده طعمه ی لاشخورها شوند. رژیم سابق به خاطر امور بهداشتی، از این کار زرتشتی ها ممانعت به عمل آورد اما گویا در هند هنوز هم با این روش با مردگان برخورد می کنند. تصویرهایی از دخمه در اینجا عرضه می گردد که بیشترشان کمتر دیده شده است و بیشتر آنها مربوط به هند است …

بیشتر بخوانید »

حضور بر مزار مردگان و گریه برای آنها / حضور در آرامگاه نشانه ی اعتقاد به بقای روح

به قلم مدیر سایت دکتر اردشیر خورشیدیان (رئیس انجمن موبدان تهران) در مورد دلیل تمایل نداشتن زرتشتی ها برای رفتن به آرامگاه مردگان و گریه برای آنها چنین نوشته است: «زرتشتیان چون به بقای روح باور دارند، پس از مرگ تمایلی به اینکه به آرامگاه رفته و شیون و زاری کنند، ندارند». (پاسخ به پرسش های دینی زرتشتیان، ص ۲۷) اول ـ جناب دکتر خورشیدیان توجه نداشته که حضور مسلمانان بر سر قبر مردگانشان، به خاطر …

بیشتر بخوانید »

عکسی از مردگان در دخمه ی زرتشتیان

دخمه

به قلم تارنمای «سفرهای ما» سال‌ها قبل وقتی شاگرد کلاس عکاسی مرحوم بهمن جلالی بودم خاطره عکاسی از دخمه یزد را در کلاس برایمان تعریف کرد و عکس‌هایی را که گرفته بود در کلاس نشانمان داد. جلالی جسارتش را این‌طور تعریف می‌کرد: «می‌دانستم که زرتشتیان یزد جسد مردگانشان را دخمه می‌گذارند. در سفری به یزد، تصمیم گرفتم به دخمه بروم و ببینم چطور جایی است و اگر شد چندتا عکس بگیرم. یک شب این برنامه را عملی کردم. …

بیشتر بخوانید »

بهترین رفتار با جنازه ی انسان / سوزاندن؟ دخمه گذاری؟ دفن؟

به قلم مدیر سایت در برخورد با جنازه ی انسان، چند راه قابل بررسی است: سوزاندن برخی قائلند که با سوزاندن، تمام بدن به سرعت از بین می رود و آتش آن را ضدعفونی می کند. به فرض که ادعای بالا درست باشد و هیچ آلودگی باقی نماند، یک ایراد اساسی این است که انسان با حضور بر سر مزار عزیزش تسکین می یابد اما با سوزاندن، چنین امکانی از دست می رود. دخمه گذاری کم نیستند …

بیشتر بخوانید »

ازدواج نیابی یا ازدواج ابدال / مردگان زرتشتی که فرزنددار می شدند! (۳) / اعدام مخالف

به قلم دکتر سعید عریان در نامه تنسر از نوعی ازدواج به نام «ابدال» سخن رفته که هم دارای ویژگی های «یک زنی» است و هم دارای ویژگی های «ستورزنی». در این خصوص در نامه تنسر آمده است: «معنی ابدال به مذهب ایشان آنست که، چون کسی از ایشان را اجل فراز رسیدی، و فرزند نبودی، اگر زن گذاشتی آن زن را به شوهر دادندی و از خویشاوندان متوفی که بدو اولی تر و نزدیک تر …

بیشتر بخوانید »

ازدواج نیابی یا ازدواج ابدال / مردگان زرتشتی که فرزنددار می شدند! (۲) / دیدگاه اسلام

به قلم منصور شکی ازدواج نیابی یا توکیلی یا ابدال (سْتوریهْ): نوع دیگر ازدواج که تنها به منظور حفظ پیوند و تداوم نسل مردی متوفا بوده، سْتوریه نام داشت. کوشش در تأمین تداوم نسل از تکالیف واجب به شمار می رفت. اگر مردی بلاعقب بود، به دو طریق این نقیصه را رفع می کردند. یا مرد در حیات خود کسی را به فرزندی می پذیرفت و یا پس از مرگش خویشاوندانش با انعقاد و ازدواج نیابی …

بیشتر بخوانید »

ازدواج نیابی یا ازدواج ابدال / مردگان زرتشتی که فرزنددار می شدند! (۱)

آرتور کریستن سن

به قلم آرتور کریستن سن یکى از مقررات خاصه فقه ساسانى «ازدواج ابدال» است، که نویسنده نامه تنسر به شرح آن پرداخته است. در ترجمه فارسى این نامه ذکر این قسم مزاوجت باختصار مى‏بینم و تفصیل آن در کتاب الهند بیرونى است، که مستقیما از ترجمه مفقوده ابن المقفع گرفته است و آن این است: «اذا مات الرجل و لم یخلف ولدان ینظروا فان کانت له امرأه زوجوها من اقرب عصبته باسمه. و ان لم تکن …

بیشتر بخوانید »

گریه برای اموات

جهانگیر اوشیدری

به قلم مدیر سایت دکتر جهانگیر اوشیدری ـ رئیس سابق انجمن موبدان تهران ـ گریه بر مردگان را از نظر دین زرتشتی، نادرست خوانده است: «در آئین مزدیسنا شیون و زاری و سوگواری برای درگذشتگان روا نیست و آن را از کرده های اهریمنی می دانند زیرا روان، جاودانی است و پس از مرگ از تن جدا شده به سوی جهان مینوی گراید، به ویژه روان مردم پاک و پرهیزگار پس از سپری شدن زندگی در …

بیشتر بخوانید »

آیا موبد موبدان معنای دخمه گذاری را نمی داند؟ + فیلم

جهانگیر اوشیدری

به قلم مدیر سایت گذشته از آنکه دخمه گذاری از نظر بهداشتی، مناسب نبود، از جهت عاطفی نیز اثری بسیار بد بر بستگان میت می گذاشت. مادری که فرزندش را در دخمه می گذارند، تصور اینکه پرندگان، چشمان او را در می آورند، چه حالی پیدا می کند؟! دلیل این کار آنها اعتقاد به حرام بودن آلوده ساختن خاک بود؛ در حالی که خاک، بدن را چنان تجزیه می کند که اثر آلودگی جنازه را از …

بیشتر بخوانید »