خانه / احکام / احکام زرتشتی / اموات زرتشتی

اموات زرتشتی

ازدواج نیابی یا ازدواج ابدال / مردگان زرتشتی که فرزنددار می شدند! (۳) / اعدام مخالف

به قلم دکتر سعید عریان در نامه تنسر از نوعی ازدواج به نام «ابدال» سخن رفته که هم دارای ویژگی های «یک زنی» است و هم دارای ویژگی های «ستورزنی». در این خصوص در نامه تنسر آمده است: «معنی ابدال به مذهب ایشان آنست که، چون کسی از ایشان را اجل فراز رسیدی، و فرزند نبودی، اگر زن گذاشتی آن زن را به شوهر دادندی و از خویشاوندان متوفی که بدو اولی تر و نزدیک تر …

بیشتر بخوانید »

ازدواج نیابی یا ازدواج ابدال / مردگان زرتشتی که فرزنددار می شدند! (۲) / دیدگاه اسلام

به قلم منصور شکی ازدواج نیابی یا توکیلی یا ابدال (سْتوریهْ): نوع دیگر ازدواج که تنها به منظور حفظ پیوند و تداوم نسل مردی متوفا بوده، سْتوریه نام داشت. کوشش در تأمین تداوم نسل از تکالیف واجب به شمار می رفت. اگر مردی بلاعقب بود، به دو طریق این نقیصه را رفع می کردند. یا مرد در حیات خود کسی را به فرزندی می پذیرفت و یا پس از مرگش خویشاوندانش با انعقاد و ازدواج نیابی …

بیشتر بخوانید »

ازدواج نیابی یا ازدواج ابدال / مردگان زرتشتی که فرزنددار می شدند! (۱)

آرتور کریستن سن

به قلم آرتور کریستن سن یکى از مقررات خاصه فقه ساسانى «ازدواج ابدال» است، که نویسنده نامه تنسر به شرح آن پرداخته است. در ترجمه فارسى این نامه ذکر این قسم مزاوجت باختصار مى‏بینم و تفصیل آن در کتاب الهند بیرونى است، که مستقیما از ترجمه مفقوده ابن المقفع گرفته است و آن این است: «اذا مات الرجل و لم یخلف ولدان ینظروا فان کانت له امرأه زوجوها من اقرب عصبته باسمه. و ان لم تکن …

بیشتر بخوانید »

گریه برای اموات

جهانگیر اوشیدری

به قلم مدیر سایت دکتر جهانگیر اوشیدری ـ رئیس سابق انجمن موبدان تهران ـ گریه بر مردگان را از نظر دین زرتشتی، نادرست خوانده است: «در آئین مزدیسنا شیون و زاری و سوگواری برای درگذشتگان روا نیست و آن را از کرده های اهریمنی می دانند ز