خانه / احکام / احکام زرتشتی / اموات زرتشتی

اموات زرتشتی

گناهکاران محکوم به اعدام در کتاب شایست ناشایست

به قلم مدیر سایت کتاب «شایست ناشایست» از منابع زرتشتی و بازمانده از عصر ساسانی است که در آن پاره ای احکام دینی زرتشتیان گرد آمده است. مروری بر گناهانی که ارتکاب آنها حکم اعدام داشته است، سبب می شود که راحت تر بپذیریم که ایرانی ها با میل و رغبت خویش اسلام را قبول کردند و نیازی نبوده که شمشیر بالای سرشان باشد. یک) کسی که مرده را در باران ببرد. شایست ناشایست ص ۱۰ …

بیشتر بخوانید »

سگدید کردن جنازه توسط زرتشتیان برای تشخیص زنده بودن مرده نیست

به قلم مدیر سایت یکی از آداب زرتشتیان در گذشته، نشان دادن جنازه ی انسان به سگ بود که به آن «سگدید» می گویند. کسانی که تلاش می کنند اعمال دینی زرتشتی ها را معقول نشان دهند، چنین توجیه می کنند که این کار برای آن است که اگر کسی بیهوش است یا سکته کرده، سگ، زنده بودن او را معلوم کند. اما گذشته از آنکه با یقین به مرگ، باز هم سگدید می کردند، مثلا …

بیشتر بخوانید »

ضرورت گریه برای اموات

به قلم مدیر سایت گریه برای اموات اگر در آن زیاده روی نشود، نه تنها بد نیست بلکه سبب تسکین می شود و در بسیاری موارد باید انجام شود. براساس کدام منطق معقول، مانع گریه ی مادری شویم که فرزندش را از دست داده؟! اما دکتر اردشیر خورشیدیان ـ رئیس انجمن موبدان تهران ـ می نویسد: «در باور زرتشتیان در مرگ هیچکس نبایستی گریست. فقط باید حرمت را حفظ کرد و مراسم را بخوبی بجای آورد.» …

بیشتر بخوانید »

حکم اسلام و زرتشتیان هنگام تماس با مرده

به قلم مدیر سایت اسلام و زرتشتیان برای کسی که جنازه ی انسان را لمس کرده، احکامی را در نظر گرفته اند. این احکام را مقایسه می کنیم: اسلام از نظر اسلام، کسی که جنازه ی انسان را لمس کند باید با آب پاکیزه غسل کند. شاید این کار نوعی مجازات باشد تا افراد در غیر ضرورت به مرده که آلوده به میکروب است، دست نزنند. زرتشتیان برابر آنچه در فرگرد نهم وندیداد (بخشی از اوستا) …

بیشتر بخوانید »

سگدید کردن مرده برای تشخیص زنده بودن نبود

به قلم مدیر سایت یکی از خرافه ها میان زرتشتی ها این بود که پیش از قرار دادن مرده در دخمه، سگ هایی خاص را بالای سر مرده می آوردند و به اصطلاح «سگ دید» می کردند. برخی این کار را چنین توجیه می کنند که آوردن سگ برای این بود که اگر مرده سکته کرده و هنوز زنده است، سگ، زنده بودن را تشخیص دهد. این توجیه درست نیست؛ زیرا اولا مرده را در هر …

بیشتر بخوانید »

حضور بر مزار مردگان و گریه برای آنها / حضور در آرامگاه نشانه ی اعتقاد به بقای روح

به قلم مدیر سایت دکتر اردشیر خورشیدیان (رئیس انجمن موبدان تهران) در مورد دلیل تمایل نداشتن زرتشتی ها برای رفتن به آرامگاه مردگان و گریه برای آنها چنین نوشته است: «زرتشتیان چون به بقای روح باور دارند، پس از مرگ تمایلی به اینکه به آرامگاه رفته و شیون و زاری کنند، ندارند». (پاسخ به پرسش های دینی زرتشتیان، ص ۲۷) اول ـ جناب دکتر خورشیدیان توجه نداشته که حضور مسلمانان بر سر قبر مردگانشان، به خاطر …

بیشتر بخوانید »

بهترین رفتار با جنازه ی انسان / سوزاندن؟ دخمه گذاری؟ دفن؟

به قلم مدیر سایت در برخورد با جنازه ی انسان، چند راه قابل بررسی است: سوزاندن برخی قائلند که با سوزاندن، تمام بدن به سرعت از بین می رود و آتش آن را ضدعفونی می کند. به فرض که ادعای بالا درست باشد و هیچ آلودگی باقی نماند، یک ایراد اساسی این است که انسان با حضور بر سر مزار عزیزش تسکین می یابد اما با سوزاندن، چنین امکانی از دست می رود. دخمه گذاری کم نیستند …

بیشتر بخوانید »

ازدواج نیابی یا ازدواج ابدال / مردگان زرتشتی که فرزنددار می شدند! (۳) / اعدام مخالف

به قلم دکتر سعید عریان در نامه تنسر از نوعی ازدواج به نام «ابدال» سخن رفته که هم دارای ویژگی های «یک زنی» است و هم دارای ویژگی های «ستورزنی». در این خصوص در نامه تنسر آمده است: «معنی ابدال به مذهب ایشان آنست که، چون کسی از ایشان را اجل فراز رسیدی، و فرزند نبودی، اگر زن گذاشتی آن زن را به شوهر دادندی و از خویشاوندان متوفی که بدو اولی تر و نزدیک تر …

بیشتر بخوانید »

ازدواج نیابی یا ازدواج ابدال / مردگان زرتشتی که فرزنددار می شدند! (۲) / دیدگاه اسلام

به قلم منصور شکی ازدواج نیابی یا توکیلی یا ابدال (سْتوریهْ): نوع دیگر ازدواج که تنها به منظور حفظ پیوند و تداوم نسل مردی متوفا بوده، سْتوریه نام داشت. کوشش در تأمین تداوم نسل از تکالیف واجب به شمار می رفت. اگر مردی بلاعقب بود، به دو طریق این نقیصه را رفع می کردند. یا مرد در حیات خود کسی را به فرزندی می پذیرفت و یا پس از مرگش خویشاوندانش با انعقاد و ازدواج نیابی …

بیشتر بخوانید »

ازدواج نیابی یا ازدواج ابدال / مردگان زرتشتی که فرزنددار می شدند! (۱)

آرتور کریستن سن

به قلم آرتور کریستن سن یکى از مقررات خاصه فقه ساسانى «ازدواج ابدال» است، که نویسنده نامه تنسر به شرح آن پرداخته است. در ترجمه فارسى این نامه ذکر این قسم مزاوجت باختصار مى‏بینم و تفصیل آن در کتاب الهند بیرونى است، که مستقیما از ترجمه مفقوده ابن المقفع گرفته است و آن این است: «اذا مات الرجل و لم یخلف ولدان ینظروا فان کانت له امرأه زوجوها من اقرب عصبته باسمه. و ان لم تکن …

بیشتر بخوانید »

دیدار از مراکز زرتشتی در استان یزد (۵) / اشتباه ها در بنرهای انجمن زرتشتیان یزد در دخمه + تصویر

۱۰ فروردین ۱۳۹۵ (ادامه) دو دخمه ی همجوار یزد و زمین های اطراف آن را به منظور مراقبت، با دیوار، محصور کرده اند و در اختیار انجمن زرتشتیان یزد است. این انجمن از هنگام ورود تا درون دخمه بر فراز کوه، هفت بنر در توضیح دخمه و چگونگی برخورد زرتشتی ها با اموات، نصب کرده اند. در دیدار از دخمه ها، لغزش هایی در توضیحات بنرها دیدم که ذیل تصویرشان می آورم. (بعضی تصویرها که نوشته های آنها ریز است، با کلیک بر …

بیشتر بخوانید »