خانه / شخصیت ها / شاعران

شاعران

گواهی شاهنامه به برده داری در ایران پیش از اسلام

فردوسی شاهنامه

به قلم مدیر سایت برخی باستان ستاهای افراطی مدعی اند تا پیش از ورود اسلام به ایران، برده داری در ایران نبوده. واژه های «برده» و «غلام» و «کنیزک» را در شاهنامه ـ به عنوان یکی از منابع تاریخ ایران پیش از اسلام ـ جستجو کردیم و آنها را فراوان در شاهنامه یافتیم. تا آنجا که ما با فارسی آشناییم، این واژه ها به معنای انسانی است که خرید و فروش می شده و اگر این کلمات در …

بیشتر بخوانید »

فردوسی در بیان مقام معظم رهبری

گوشه ای از بیانات رهبری در دیدار اعضاى انجمن اهل قلم  در سال ۱۳۸۱: «بله؛ من موافقم که از فردوسى تجلیل شود، شاهنامه تحلیل شود و حکمت فردوسى استخراج گردد تا همه بدانند که این حکمت، اسلامى است یا غیر اسلامى. … به آقاى مهندس «حجت» گفتم که دنبال نمایید و فردوسى را بزرگ کنید. فردوسى باید هم بزرگ شود. فردوسى در قلّه است. … ما هستیم که اسم او را “حکیم ابو القاسم فردوسى” گذاشتیم؛ …

بیشتر بخوانید »

نسبت دروغ به فردوسی / چو ایران نباشد تن من مباد / پدر در پدر آریایی نژاد

فردوسی شاهنامه

به قلم مدیر سایت در فضای اینترنت شاهد اشعاری وطن پرستانه، از جمله شعر زیر هستیم که به دروغ به فردوسی نسبت می دهند. نرم افزار شاهنامه که مؤسسه نور تهیه کرده متن اصلی از شاهنامه چاپ مسکو است و اگر ابیاتی در چند شاهنامه معروف دیگر بوده که در این نسخه نیست در کروشه افزوده است. در ضمن واژه ی «آریایی» در شاهنامه وجود ندارد. بیت های زیر در این نرم افزار نیست: در این …

بیشتر بخوانید »

مجازات سنگین برای نگاه بد / اگر در اسلام مجازات زنا غالبا شلاق است، در زمان انوشیروان مجازات نگاه بد، تیرباران بود!

انوشیروان

بنا به گواهی شاهنامه، مجازات نگاه کردن به زنان، در عصر انوشیروان، آویختن به دار و تیر باران یا انداختن در سیاه چال بود: کسى کو کند در زن کس نگاه چو خصمش بیاید بدرگاه شاه نبیند مگر چاه و دار بلند که با دار تیرست و با چاه بند منبع: شاهنامه فردوسی، بر اساس نسخه چاپ مسکو، (نرم افزار مؤسسه نور)، ص ۱۱۰۱ تدوین: اسفند ۱۳۹۳

بیشتر بخوانید »

امام حسین(ع) از زبان اقبال لاهوری

اقبال لاهوری

علّامه محمّد اقبال لاهورى (درگذشت: ۱۳۵۷ ق) درباره امام حسین(ع) چنین گوید:  … آن شنیدستى که هنگام نبرد     عشق با عقل هوس پرور ، چه کرد؟  آن امام عاشقان ، پورِ بتول               سَرو آزادى ز بُستان رسول  اللَّه اللَّه باى بسم اللَّه ، پدر               معنى ذبحِ عظیم آمد پسر  بهر آن شه زاده خیر الملل               دوش ختم المُرسلین ، نِعمَ الجمل  سرخ رو ، عشق غیور از خون او                    سرخىِ این مصرع از مضمون او  در …

بیشتر بخوانید »

یک اشتباه در مورد عطار / نه تنها عطار از فردوسی بد نگفته بلکه تجلیل کرده است

عطار نیشابوری

به قلم مدیر سایت دوستمان که خود را “شجاع” معرفی کرده پیام زیر را فرستاده است: حتی عطار هم در اشعارش فردوسی را زرتشتی میداند : چنین گفت او که فردوسی بسی گفت همه در مدح گبری ناکسی گفت بمدح گبر کان عمری بسر برد چو وقت رفتن آمد بی خبر مرد مرا در کار او برگ ریا نیست نمازم بر چنین شاعر روا نیست پاسخ: از آنجا که برخی دیگر نیز دچار اشتباه شده اند …

بیشتر بخوانید »

ابن مسکویه / عالم برجسته ای که زرتشتی را کنار گذاشت

به قلم مدیر سایت ابوعلی / ابوعبدالله احمد بن محمد بن یعقوب (درگذشت: ۴۲۱ ق) فیلسوف، ادیب، شاعر، نویسنده و منشی آل بویه. ملقب به خازن. در خانواده‌ای زرتشتی در ری متولد شد. لیکن بعد اسلام آورد. ابن مسکویه چهره برجسته‌ای در حیات عقلی و فرهنگی زمان خود بود. در رشته‌های گوناگون، تاریخ، علم کلام، فلسفه و پزشکی تبحر داشت. به کیمیاگری و علوم غریبه سخت علاقه‌مند بود. برداشت وی از دین بیشتر فلسفی و تا حدی عقلانی …

بیشتر بخوانید »

امام علی(ع) از زبان اقبال لاهوری / مُسلِم اوّل ، شه مردان ، على

اقبال لاهوری

علّامه محمّد اقبال لاهورى (درگذشت: ۱۳۵۷ ق) امام علی(ع) را اینگونه ستوده است: مُسلِم اوّل ، شه مردان ، على  عشق را سرمایه ایمان ، على  از ولاى دودمانش زنده ام  در جهان ، مثل گُهَر تابنده ام  نرگسم وارفته نظّاره ام  در خیابانش چو بو آواره ام  زمزم ار جوشد ز خاک من ، از اوست  مِى اگر ریزد ز تاک من ، از اوست  خاکم و از مهر او آیینه ام  مى توان دیدن …

بیشتر بخوانید »

امام علی(ع) از زبان عطار نیشابوری(۲)

عطار نیشابوری

فرید الدین ابو حامد محمّد بن ابی بکر ابراهیم بن اسحاق عطار نیشابوری (۵۴۰  ـ ۶۱۸ ق) در ابیات زیر، حضرت علی(ع) را اینگونه می ستاید: رونقی کان دین پیغمبر گرفت از امیر مؤمنان حیدر گرفت چون امیر نَحل، شیر فَحل شد ز آهن او سنگ، مومِ نحل شد میر نحل از دست و جان خویش بود زآن که علمش نوش و تیغش نیش بود گفت: اگر در رویم آید صد سپاه کس نبیند پشت من …

بیشتر بخوانید »

مدح شهیدان کربلا(ع) از زبان مولوی

جلال الدین محمّد بن بهاء الدین محمّد ، مشهور به مولانا و مولوى (درگذشت: ۶۷۲ق) در مدح شهیدان کربلا(ع) چنین سروده است: کجایید ، اى شهیدان خدایى؟                        بلاجویان دشت کربلایى؟ کجایید ، اى سبُک روحان عاشق                    پرنده تر ز مرغان هوایى؟ کجایید ، اى شهان آسمانى               بدانسته فلک را …

بیشتر بخوانید »

امام حسین(ع) از زبان کسایی مروزی / پیوسته آفرین کن، بر اهل بیت زهرا

کسائی مروزی

ابو الحسن مجد الدین کسائى مروزى (قرن چهارم هجری) در ابیاتی  در باره امام حسین(ع) چنین سروده است: بیزارم از پیاله ، وز ارغوان و لاله ما و خروش و ناله ، کُنجى گرفته مأوا هم نگذرم سوى تو، هم ننگرم سوى تو دل ناورم سوى تو، اینک کنم تبرّا [۱] دست از جهان بشویم ، عزّ و شرف نجویم مدح و غزل نگویم ، مقتل کنم تقاضا میراث مصطفى را ، فرزند مرتضى را مقتول کربلا …

بیشتر بخوانید »