+
خانه / مناسبت ها / محرم و اربعین / خاطرات کوتاه از پیاده روی اربعین ـ سال ۱۳۹۴ (۶) / ادب عراقی ها
خاطرات کوتاه از پیاده روی اربعین ـ سال ۱۳۹۴ (۶) / ادب عراقی ها

خاطرات کوتاه از پیاده روی اربعین ـ سال ۱۳۹۴ (۶) / ادب عراقی ها

به قلم مدیر سایت
عرب هایی که غذا و انواع خوراکی میان مردم توزیع می کردند، هزینه ی سنگینی را باید بپردازند. طبیعی است که این کار معمولا از عهده ی یک نفر خارج است و باید از دیگران کمک مالی جمع کرد.
یک مورد ندیدم توزیع کنندگان خوراکی، با گذاشتن صندوق، از افراد خیر، کمک مالی بخواهند. بله، از میان هزاران موکب، تنها سه چهار مورد دیدم که صندوقی برای دریافت کمک گذاشته بودند اما اینها موکب هایی بودند که هنوز کامل راه نیفتاده بودند و غذا نمی دادند.

یک بار در ایران، کنار در ورودی مجلس روضه، غذا در دیگ می پختند. در آنجا صندوقی گذاشته بودند و آشپز فریاد می زد: به هیئت کمک مالی کنید! از این رفتار آنقدر بدم آمد که برای غذا نماندم.
در دهه محرم امسال، یک شب در مجلس روضه ای در اطراف تهران حضور یافتم. یکی از مسئولان هیئت، هنگام غذا خوردن مهمانان، دائم درخواست کمک مالی به هیئت داشت و یکسر از کسانی که مثلا نخود لوبیا داده اند تشکر می کرد. آنقدر از این رفتار بدم آمد که بعد از جلسه، برای اینکه زیر بار منت نباشم، مبلغی برای کمک به هیئت به آن شخص دادم و آمدم.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد

*

code

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

طراحی سایت
طراحی سایتقالب وردپرسسئو