خانه / شخصیت ها / اهل بیت(ع) / امام حسین(ع) / مدح امام حسین(ع) از زبان عطار نیشابوری
عطار نیشابوری

مدح امام حسین(ع) از زبان عطار نیشابوری

فرید الدین عطّار نیشابوری (درگذشت ۶۱۸ ق) در ابیات زیر، امام حسین(ع) اینگونه ستوده است:

کیست حق را و پیمبر را، ولى؟                      آن حسن سیرت، حسین بن على
آفتاب آسمان معرفت                     آن محمد صورت و حیدر صفت…
آن چنان سَر، خود که بُرَّد بى دریغ؟               کآفتاب از درد آن، شد زیر میغ [۱]

گیسوى او، تا به خون، آلوده شد                    خون گردون از شفق، پالوده شد
کى کنند این کافران با این همه                      کو محمد؟ کو على؟ کو فاطمه؟
صد هزاران جان پاک انبیا                صفت زده بینم به خاک کربلا
در تَموز [۲] کربلا، تشنه جگر              سر بریدندش! چه باشد زین بَتَر؟
با جگر گوشه ى پیمبر، این کنند                    و آن گهى دعوىّ داد و دین کنند!
کفرم آید، هر که این را دین شمُرد!                 قطع باد از بُن، زبانى کاین شمرد! [۳] [۱]میغ: ابر.
[۲]تموز: فصل گرما؛ ماه گرم سال.
[۳]شکوه شعر عاشورا در زبان فارسى: ص ۶۲ و ۶۳.

همچنین ببینید

رفتار امام حسین(ع) با غذادهنده به سگ

به قلم مدیر سایت چون امام حسین(ع) به نزدیکى بوستانش رسید، غلامش به نام صافی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code