+
خانه / احکام / احکام اسلامی / اموات مسلمان / نقد فرهنگ ایرانی: هزینه برای اموات
نقد فرهنگ ایرانی: هزینه برای اموات

نقد فرهنگ ایرانی: هزینه برای اموات

به قلم مدیر سایت

فرهنگ ایرانی:
متأسفانه ما ایرانی ها فراوان، برای مردگانمان هزینه می کنیم. گاهی مخارج برای اموات، بیش از عروسی است! مخارجی برای شام، میوه، محل برگزاری، ایاب و ذهاب، مداح و…
در بسیاری مواقع، مشکلات و بدهی های فراوان برای صاحبان عزا را به دنبال دارد و نیز اختلاف نظر و کدورت برسر نوع هزینه ها و مقدار آنها میان صاحبان عزا پدید می آید که آثار آن تا سال ها باقی می ماند و…

همچنین برای مردگانمان زیادی غم و اندوه به خود راه می دهیم.

فرهنگ اسلامی:
آنچه در اسلام سفارش شده عبارت است از: حضور در تشییع جنازه، غذا بردن برای صاحبان عزا تا سه روز (نه اینکه مهمان آنها شویم آن هم ده ها و صدها نفری)، انجام دادن کارهای نیکو و اهدای ثواب آنها به مرده.
برگزاری مراسم در شب یا روز اول و سوم و هفتم و چهلم و سال، مورد سفارش اسلام و احادیث نیست. زیاده روی در غم و غصه برای اموات، از نظر اسلام پسندیده نیست.

چند حدیث
ـ امام صادق(ع): یَنبَغی لأولیاءِ المَیّتِ أن یُؤْذِنوا إخوانَ المَیّتِ بمَوتهِ، فیَشهَدونَ جَنازَتَهُ و یُصَلُّونَ علَیهِ، فیُکسِبُ لَهُمُ الأجرَ و یُکسِبُ لِمَیّتهِ الاستِغفارَ. (علل الشرائع: ۳۰۱/ ۱)
شایسته است که صاحبان عزا برادران دینى میّت را از مرگ او با خبر سازند، تا در تشییع جنازه حاضر شوند و بر او نماز خوانند و بدین ترتیب، هم براى آنان اجرى حاصل شود و هم براى میّت استغفار به عمل آید.

ـ امام باقر (ع): مَن شَیَّعَ جَنازَهَ امرئٍ مُسلمٍ اعطِیَ یَومَ القِیامَهِ أربَعَ شَفاعاتٍ، و لَم یَقُلْ شیئا إلّا قالَ المَلَکُ: و لَکَ مِثلُ ذلکَ. (الأمالی للصدوق: ۲۸۷/ ۳۱۹)
هر که جنازه مسلمانى را تشییع کند، روز قیامت چهار شفاعت به او داده شود و چیزى نگوید، مگر اینکه فرشته گوید: مانند آن از آنِ تو باد.

ـ امام صادق(ع): أوّلُ ما یُتحَفُ بهِ المؤمنُ یُغفَرُ لِمَن تَبِعَ جَنازتَهُ. (کافی: ۳/ ۱۷۳/ ۳)
نخستین تحفه اى که به مؤمن داده مى شود، آمرزش تشییع کنندگان جنازه اوست.

ـ امام صادق(ع): إذا حَمَلتَ جَنازَهً فکُنْ کأنّکَ أنتَ المَحمولُ، أو کأنّکَ سَألتَ ربَّکَ الرُّجوعَ إلَى الدُّنیا لِتَعمَلَ، فانظُرْ ما ذا تَستَأنِفُ. (الزهد للحسین بن سعید: ۷۷/ ۲۰۸)
هرگاه جنازه اى را بر دوش کشیدى، تصوّر کن این تو هستى که بر شانه ها حمل مى شوى یا گویى از پروردگارت مى خواهى به دنیا برگردى تا دست به عمل [نیک ] زنى. پس، بنگر که چگونه [زندگى را] از سر مى گیرى.

ـ امام صادق(ع) فرمود: الأَکلُ عِندَ أهلِ المُصیبَهِ مِن عَمَلِ أهلِ الجاهِلِیَّهِ، وَالسُّنَّهُ البَعثُ إلَیهِم بِالطَّعامِ کَما أمَرَ بِهِ النَّبِیُّ(ص) فی آلِ جَعفَرِ بنِ أبی طالِبٍ لَمّا جاءَ نَعیُهُ. (کتاب من لا یحضره الفقیه: ج ۱ ص ۱۸۲ ح ۵۴۸)
خوردن در نزد صاحبان عزا، رفتار مردمان جاهلیّت است. سنّت اسلامى، فرستادن غذا براى صاحبان عزاست، همان گونه که پیامبر(ص) هنگامى که خبر مرگ جعفر بن ابى طالب را شنید، دستور داد براى خاندان او غذا ببرند.

ـ الإمامُ الکاظمُ علیه السلام لمّا سُئلَ عن النِّیاحَهِ على المَیِّتِ: یُکرَهُ. (بحار الأنوار: ۸۲/ ۸۸/ ۳۹)
امام کاظم(ع) در پاسخ به سؤال از نوحه کردن (شیون) براى مرده فرمود: کراهت دارد.

یک نظر

  1. ظاهرا ما تنها مردمی توی دنیا هستیم که دو فرهنگ داریم! یکی فرهنگ اسلامی ایرانی و یکی هم فرهنگ فقط ایرانی.

    هر جا که بخواهند از ما مایه بگذارند و تعریف کنند که خوبیم میشویم مردم با فرهنگ اسلامی ایرانی و هرجا هم که بدی دیدند می شود فرهنگ ایرانی.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>