خانه / ایران / ایران باستان / گواهی شاهنامه به برده داری در ایران پیش از اسلام
فردوسی شاهنامه

گواهی شاهنامه به برده داری در ایران پیش از اسلام

به قلم مدیر سایت
برخی باستان ستاهای افراطی مدعی اند تا پیش از ورود اسلام به ایران، برده داری در ایران نبوده. واژه های «برده» و «غلام» و «کنیزک» را در شاهنامه ـ به عنوان یکی از منابع تاریخ ایران پیش از اسلام ـ جستجو کردیم و آنها را فراوان در شاهنامه یافتیم.
تا آنجا که ما با فارسی آشناییم، این واژه ها به معنای انسانی است که خرید و فروش می شده و اگر این کلمات در شاهنامه در معنای دیگر به کار رفته، نیازمند دلیل است. اگر ما کلمه ی «لباس» را در شاهنامه دیدیم باید به معنای امروزی بگیریم اما اگر کسی گفت: منظور بازوبند پهلوانیست باید دلیل بیاورد. اگر غیر از این باشد نمی توانیم از متون کهن استفاده کنیم. از دوستانی که مدعی اند پیش از اسلام، برده داری در ایران مطرح نبوده، درخواست می شود به صورت مستند نشان دهند که مراد فردوسی در این شعرها، برده به معنای انسانی نیست که در ملک دیگران است.
بیت‏هایی که این سه کلمه در آنها به کار رفته با عنوان شعرها را از نظر می گذرانیم:

                                       برده
اندرز کردن کى‏خسرو به ایرانیان‏
همان بدره و برده و چارپاى            براندیشم آرم شمارش بجاى

نامه نگارى قیصر به ل