+
خانه / مناسبت ها / 22 بهمن / خاطره ی تلخی که امام خمینی بارها تکرار کرد!
خاطره ی تلخی که امام خمینی بارها تکرار کرد!

خاطره ی تلخی که امام خمینی بارها تکرار کرد!

به قلم مدیر سایت

۲۰ اردیبهشت ۱۳۵۸:
من واقعاً متأسف مى شدم، به من برمى خورد این مطلب [ناراحت] شدم. که دیدم محمد رضا شاه – شاه سابق – در مقابل  جانسون آن مردک (رئیس جمهور امریکا) ایستاده بود و عینکش را هم این طور چشمش را از این ور گردانده بود، این هم مثل یک بچه ایستاده بود جلو میز او. جانسون این طرف ایستاده بود، و او مقابل میز او، مثل یک فراش! من این قدر ناراحت شدم از اینکه وضع ما این طور شده، که این شخص – که رئیس قوم است – در مقابل او رفته این طور! آن وقت وقتى مى آمد، در مقابل شما چه مى کرد؟ عکس آن بود دیگر!

۲۱ خرداد ۱۳۵۸:
این را مکرر گفته ام- و از بس متأثرم باز هم پیش شما عرض مى کنم- که من وقتى عکس شاه را پهلوى جانسون دیدم، که جانسون عینکش را برداشته و از این طرف دارد چشمهایش آن طور مى کند و نگاه مى کند و به او نگاه نمى کند، و او آن طرف میز، او سر جاى خودش ایستاده بود، او آن طرف میز او ایستاده بود، مثل یک بچه مکتبى که ایستاده پیش معلمش [کرنش] مى کند، من همچو متأثر شدم که ما در چه حالى هستیم که این «شخص اول» مملکت ما به اصطلاح هست، در مقابل او این طورى ایستاده و آن هم این طور بى اعتنا چشمهایش را آن طرف [کرده] و در روزنامه انداخته بود. و گمان مى کنم این عکس را تحمیل هم گمان مى کنم کرده بودند که در روزنامه هاى ایران منعکس بشود. این جور نباشید

۸ تیر ۱۳۵۸:
من این را یادم نمى رود که جانسون بود، و شاه رفته بود آنجا و عکسش هم آنجا در روزنامه ها منتشر شد- این [از] یاد من نمى رود، از ناراحتى که آن وقت پیدا کردم، آن مرد، جانسون، ایستاده بود آنجا عینکش را برداشته بود و به دستش گرفته بود و چپ به آن طرف نگاه مى کرد؛ این شخص آن سر، همان آنجایى که جاى نشیمن خودش بود؛ محمد رضا جلو او ایستاده بود، مثل اینکه یک آدم مثلًا بچه مکتبى پهلوى استاد ایستاده بود! وقتى مى دیدند آنها که شخصى که حالا دارد حکومت مى کند به یک جمعیتى این طور است وضعش، نسبت به آحاد مملکت هم آنها نظرشان آن طور مى شد. اما وقتى که حالا دیدند که یک مملکت است که مشتش را گره کرد و همه را بیرون کرده، الآن نظر همه نسبت به شماها منقلب شده است.

۲۷ تیر ۱۳۵۸:
خود من در عکسى که در روزنامه انداخته بودند- که باز هم هر وقت من فکر مى کنم تأثرم هست- که وقتى که رفته بود محمد رضا در امریکا- زمانى بود که جانسون رئیس جمهورى بود- عکسى که انداخته بودند من دیدم که جانسون ایستاده بود و در سر جاى خودش، ایستاده بود و عینکش را این طور دست گرفته بود و چپ به جاى دیگر نگاه مى کرد، حتى تو روى او نگاه نمى کرد، و این مثل یک آدم بنده اى در مقابل او ایستاده بود!

۱۵ خرداد ۱۳۵۹:
من باز این ناراحتى که برایم پیدا شد، در ملاقاتى که محمد رضا با یکى از رئیس جمهورهاى امریکا بود- گمان مى کنم جانسون بود- من آن تلخى در ذائقه ام باز مثل اینکه هست، که مى دیدم این آدمى که وقتى در ایران است با مردم آن طور رفتار مى کند، آن طور سرکوب مى کند مردم را، آنجا جلوى میز آن رئیس جمهور ایستاده بود و او عینکش را برداشته بود به او نگاه نمى کرد. از این طرف، نگاه مى کرد و این مثل یک  بچه مکتبى. آن وقت من تشبیهش کردم به یک بچه مکتبیهاى زمان سابق که مقابل معلّمشان، که خیلى از او مى ترسیدند و وحشت داشتند. یک همچو صحنه اى بود. من این قدر ناراحت شدم که تلخى اش الآن هم وقتى فکر مى کنم، در ذائقه ام هست که ما مبتلاى به چه وضعى بودیم. چه اشخاصى بر ما حکومت کردند. و چه اشخاصى بر این ملت حکومت کردند

۱۲ آبان ۱۳۵۹:
خدا مى داند آن روزى که من عکس این محمد رضا را دیدم در روزنامه هاى اینجا، در مجله اى بود که در امریکا مقابل یکى از ریاست جمهوریهاى آنها ایستاده بود؛ مثل یک بچه اى و او عینکش را برداشته بود و به روى او نگاه هم نمى کرد، این طور نگاه مى کرد و این طورى ایستاده بود! خدا مى داند تلخى این در ذائقه من شاید حالا هم باشد که ما این طور هستیم که یک نفر آدمى که مى گوید من همه کاره هستم و کشورم را مى خواهم برسانم به کذا و از ژاپن باید جلو بیفتیم و فلان [کار را بکنیم،] یک همچو آدم ضعیف زبونى است که مى رود در امریکا، بعد از همه تشریفات که اجازه بدهند و چه بکنند، برود آنجا، مى ایستد آنجا پهلوى آن جانسون – ظاهراً بود- ایستاده آنجا و آن مردک تو صورتش نگاه نمى کرد. عینکش را برداشته و آن طور نگاه مى کند و این هم این طورى ایستاده! خدا مى داند که این غیر انزوا براى یک ملتى از هر انزوایى بدتر است .

۱۵ آذر ۱۳۵۹:
خدا مى داند این مطلب هیچ از یادم نمى رود که وقتى دیدم یک کسى که خودش را شاه یک کشورى مى داند- ما البته هیچ وقت او را نپذیرفته بودیم به اینکه این شاه است، این یک دزدى بود آمده بود اینجا به زور- اما یک کسى که به عنوان شاهى، مردم ممالک دیگر شناخته بودند او را، در مقابل نیکسون بود، جانسون گمان مى کنم بود. جانسون بود. او آنجا ایستاده بود و او اینجا ایستاده بود. او اصلًا توى صورت او نگاه نکرد. از شأن خودش، عینکش را برداشته بود، چشمش را از آن طرف دوخته بود، این هم مثل یک بچّه مکتبى که مقابل آن معلّمهاى سابق بود نه حالا، معلّمهاى سابق، این طور ایستاده بود. من خجالت مى کشیدم از اینکه، خوب، ما در مملکتمان یک نفر مقامى که عالم او را شناخته اند به اینکه او مثلًا شاه ایران است. او در مقابل یک رئیس جمهور آن طور ذلیل هست. چرا باید باشد؟

۲۲ آذر ۱۳۶۰:
من یک وقتى که در یک عکسى که در سالهاى سابق دیدم که محمد رضا پهلوى مقابل یکى از رؤساى جمهور امریکا ایستاده بود که الآن اسم او را یادم نیست. من دیدم مثل یک عبد ضعیف ایستاده است در مقابل یک قدرتمند؛ عینک برداشته است این طور، و اصلش به او نگاه نمى کند، نگاهش را به آن طرف انداخته است و این هم مثل یک بچه مکتبى مقابل معلم ایستاده است و من این قدر ناراحت شدم که وضع ما به اینجا رسیده است که یک کسى که دارد به ما حکومت مى کند، سلطنت مى کند، در مقابل یک نفر اجنبى که احتیاج دارد به اینجا- یک وقت یک اجنبى بود که احتیاج نداشت- یک اجنبى که احتیاج دارد به این کشور، احتیاج دارد به سرمایه هاى این کشور، این طور بایستد.

درخواست:
اگر دوستان، عکس مورد اشاره را دارند، لطفا جهت درج در سایت در اختیار قرار دهند. تشکر

۱۳ نظر

  1. من واقعا تعجب میکنم که بعضی از باستان پرست ها، چجوری میتونین به محمدرضاشاه بزدل و ترسو بگن محمدرضاشاه کبیر!!!!!!!!!!!!!!!!!

  2. جستجو کردم از محمدرضا و لیدن جانسون چند عکس هست :
    عکسی در سفارت آمریکا که هولمز سفیر امریکا در تهران تا کمر خم شده و به شاه دست می دهد . جانسون در کنار ایستاده و شاه به او توجه ندارد (عکس موجود است ) : http://www.msg-history.com/gallery2/main.php?g2_itemId=16322
    عکس دیگری که در کاخ شاه است . هر دو ایستاده اند و جانسون به سمت محمدرضا خم شده و متمایل است ولی شاه به نفر مقابل دست می دهد http://www.parstimes.com/history/shah_us/A6480-4a.jpg
    عکس دیگری از شاه و فرح و لیندن جانسون و همسرش عکس پرتره معمولی است https://i.pinimg.com/originals/18/51/fa/1851fa0d0b9cbf1b6556e759ab551f3c.jpg
    مجموعه سه عکس از شاه و جانسون در یکی شاه در حال محاوره با جانسون است و در دیگری شاه و جانسون و محتملا همسر جانسون نکته جالب باز هم این شاه است که به جانسون نگاه نمی کند
    https://iranian.com/main/files/blogimages/p7.jpg
    عکس دیگری در محوطه باز از این دو هر دو به عکاسان نگاه می کنند
    https://www.gettyimages.co.uk/detail/news-photo/shah-of-iran-mohammad-reza-pahlavi-poses-with-us-president-news-photo/872442072?esource=SEO_GIS_CDN_Redirect

    این ها نتیجه جستجوی عکسهای محمدرضا و جانسون در گوگل است که به ترتیب گوگل ذکر شد جالب است اگر این عکس موجود باشد یا نباشد خودش حاوی درسهای مهمی برای ما است که حقیقت همیشه یک وجه ندارد .

  3. جناب آقای مدیر در این مورد داشتم سعی می کردم عکس رو پیدا کنم ولی نکته جالب دیگری متوجه شدم :
    در تاریخ آمریکا قبل از اوباما تنها سه رییس جمهور عینک داشته اند هری ترومن ، روزولت و ویلسون تنها ترومن هم دوره با شاه بوده :
    Using official White House portraits as a guide, it appears only three American presidents wore glasses: Truman, Teddy Roosevelt, and Woodrow Wilson
    اصل مقاله از بوستون گلوب
    https://www.bostonglobe.com/metro/2015/02/13/four-eyes-for-president/S8q2IX7pr1MzZLS981qV5J/story.html
    نتیجتا عکس مشابهی رو کشف کردم :
    https://www.trumanlibrary.org/photographs/73-3141.jpg
    ترومن در حال امضای دفترچه میهمانان کتاب خانه ملی امریکا است . در عکس بعدی این سری محمد رضا نشسته و دفتر را امضا می کند .

    ترومن رییس جمهوری بود که در زمان او محمدرضا به قدرت رسید . احتمالا عکس در همین دیدار به ثبت رسیده چون در عکس های محدرضا با نیکسون و جانسون هیچ کدام عینک ندارند !!!!

    • بعید نیست موقع نوشتن عینک می زده اند نه در حالت معمولی

      همه ی سخنان حضرت امام مربوط به زمانی است که در اوج قدرت بود و نیازی نبود که خدا نخواسته خلاف واقع بگه و در بعضی صحبتهایش تردید در اسم رئیس جمهور امریکا دیده میشه

  4. شما از دیدگاه سیاسی طرح موضوع می کنید .
    من اما می خواهم واقعیت و حقیقت مشخص شود .موضعم سیاسی نیست و کاری به کار محمدرضا و آیت الله ندارم .اما شما هرچه ایشان گفته باشد را ندیده و نشنیده پذیرفته اید حتی اگر عکسها بر خلاف آن باشد . بگذارید مخاطبتان قضاوت کند که کدام راه درست و کدام راه خطا است . عکسها حود گویای حقیقت هستند و راست و دروغ را نشان می دهند .
    حتی اگر این عکس پیدا نشود باید عکس مشابهی موجود باشد که حالت های مشابه داشته باشد .
    در مورد اینکه در اوج قدرت بودن باعث صداقت می شود !!!!!!! هم قضاوت را به مخاطب شما می سپارم .

    • سخن شما نشون میده متوجه عظمت حضرت امام نیستید. پیشنهاد می کنم زندگینامه ی ایشان را بخونید. منظورم کلیات نیست بلکه وارد جزئیات زندگینامه ی ایشان بشید

      • سخن شما هم نشون میده بیش از اینکه دنبال حقیقت باشید خودتان را در بین واژه هایی مثل عظمت گم کرده اید .
        از نظر من ایشون قطعا یک شخصیت بزرگ و با عظمت بوده که توانسته میلیونها نفر را شیفته خودش کند ولی این ربطی به تلاش من برای شناخت حقیقت ندارد . این روش یعنی استبداد که اگر روی شخصی نام با عظمتی گذاشتیم نتوانیم حتی گفته های او را نقد کنیم .

        در اینکه محمد رضا وابسته به آمریکا و انگلیس بود و شیوه زمامداریش خلاف مصلحت مردم ایران بود کسی شک ندارد ولی نگاه سیاه و سفید به آدمها و امور که هرچه در آن روزگار بوده بد و امروز همه چیز گل و بلبل است هم با منطق مخالفت دارد .
        در مورد زندگینامه ایشون : از نظر من نویسنده زندگینامه باید شخص صادق و نسبت به ایشون بی طرف باشد تا سخنانش مورد قبول باشد . مثلا اگر نویسنده زندگینامه شخصی مثل شما یا اطرافیان ایشان باشد که شیفته ایشان هستید من مطالب اون کتاب را نمی پذیرم . مثلا فیلمی از پاسخ ایشون به یک روزنامه نگار امریکایی وجود دارد در هواپیمای ایرفرانس که آقای طباطبایی از بستگانشون جلوی چشم ایشون ترجمه جمله گفته شده رو تحریف می کنن . وقتی این تحریف ها رو به عینه می بینیم چه طور به شنیده های امثال طباطبایی باور داشته باشیم .
        در مورد زندگی ایشون موافق و مخالف حرفهایی زده اند که هر دو حاوی افراط و تفریط است و حقیقت در این میانه مفقود شده و حقیقت قطعا جایی در همین میانه افراط و تفریط است

  5. امام خودش میگه گمان میکنم پس نباید دنبال عکس شخص خاصی باشیم، شاید اصلا عکس رییس جمهور نباشه و کس دیگری با رده ی پایینتر باشه که باز بدتر. باید در آرشیو روزنامه های داخلی و خارجی اون دوران بگردیم. ولی بیخیال نمی ارزه اونقد مهم نیست.

    • اگر خدای نخواسته حضرت امام میخواست دروغ بگه، نمی گفت در روزنامه دیدم بلکه می گفت عکسی از شاه دیدم.
      حضرت امام آنقدر زیرک بود که…

      توجه داشته باشیم که این قضیه مربوط به بیش از ۵۰ سال پیشه وآن روزنامه ها کمتر در دسترسه و درضمن در زمان اقامت امام در نجفه و شاید در روزنامه های عراقی دیده باشه
       

  6. با سلام ؛ آقای سوشیانت کاملا درست میگوید ، محمد رضا شاه شخصیتی بزرگ بود که تره هم برای آمریکا خرد نمیکرد ، فقط اگر میخواست کارهای کوچکی در حد تعیین نخست وزیر و … بکند یک اجازه ی ناقابل از آمریکا میخواست . نمونه اش:
    علی امینی + ناراحتی شاه + سفر شاه و اسدالله علم به آمریکا = برکناری علی امینی .
    زنده باد محمد رضا شاه کبیر از تبار کورش کبیر … بقیه هم که نسلشان از میمون است !! .
    تاریخ تاریخ و تاریخ … عیب اکثر مردم ایران همین است : تاریخ .

    • بله در تاریخ عبرتهای زیادی هست مثلا لیست فراماسونهای معروف ایرانی رو حتما از کتاب آقای رایین بخونید . در مورد موقوفات یک زن شیعه در انگلستان و اینکه دولت فخیمه چه طور با این موقوفات بخشی از حوزه عراق را با پرداخت پول مطیع خودش کرده بود اینها هم بخشی از تاریخ است .
      شاید برای شما که به تاریخ علاقه مند هستید جالب باشد که در زمان رای مجلس مشروطه به پادشاهی رضا خان قلدر ، شخصی که حتی از سخنرانی مخالفان پادشاهی رضا خان با دشنام و فریاد جلوگیری می کرد یک معمم بود و باز هم جالب است بدانید ۶۰ نفر از نمایندگان مجلس پنجم معمم بودند و تنها مخالف در میان ایشان سید حسن مدرس بود .
      رضا خان پس از این اقدام به تشکیل مجلس موسسان برای تثبیت سلطنت خود کرد . اکثر نمایندگان این مجلس نیز معمم بودند . شاید نام یکی از این نمایندگان برایتان جالب باشد : سید ابوالقاسم کاشانی

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد

*

code

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

طراحی سایت
طراحی سایتسئواجاره ویلا و فروش ویلا شمالسرویس و تعمیر کولر گازیاجاره ویلافروش ویلااجاره ویلافروش ویلاویلا شمالویلا زیباکنار