خانه / شخصیت ها / اهل بیت(ع) / امام علی(ع) / رفتار امام علی(ع) با مفسدان اقتصادی(۳) / شلاق و زندان برای فرماندار منطقه ای وسیع
امام علی(ع)

رفتار امام علی(ع) با مفسدان اقتصادی(۳) / شلاق و زندان برای فرماندار منطقه ای وسیع

به قلم ابن اثیر (درگذشت: ۶۳۰ ق)
یزید بن حجّیه تیمی در جنگ جمل، صفّین و نهروان جزء یاران امام علی(ع) بود. سپس حضرت او را به فرماندار ری گماشت؛ امّا او از مالیات آنجا سی هزار درهم کم آورد. علی(ع) او را احضار و کمبود اموال را از او مطالبه کرد و پرسید: آنچه دریافتی، کجا پنهان کردی؟
پاسخ داد: چیزی برنداشتم.
علی(ع) با تازیانه او را نواخت و به زندان انداخت و سعد، غلام خود را زندان بان او قرار داد.
یزید از زندان گریخت و به معاویه پیوست. معاویه هم آنچه را که ربوده بود، به او بخشید. او به امام علی(ع) ناسزا می گفت. در شام اقامت گزید تا آنکه کار معاویه بالا گرفت و تمام خلافت به او رسید.
یزید با معاویه به عراق رفت و معاویه دوباره حکومت ری را به او سپرد.

متن عربی
علی علی الری یزید بن حجه التیمی تیم اللات ، فکسر من خراجها ثلاثین ألفا فکتب إلیه علی یستدعیه فحضر فسأله عن المال. قال: أین ما غللته من المال؟
قال: ما أخذت شیئا.
فخفقه بالدره خفقات وحبسه و وکل به سعدا مولاه.
فهرب منه یزید إلى الشام فسوغه معاویه المال فکان ینال من علی و بقی بالشام إلى أن اجتمع الأمر لمعاویه فسار معه إلى العراق فولاه الری.
و قیل: إنه شهد مع علی الجمل وصفین و النهروان ثم ولاه الری وهو الصحیح.

منبع:
الکامل فی التاریخ، ابن اثر، ج ۳، ص ۲۸۷ ـ ۲۸۸؛ تاریخ کامل بزرگ اسلام و ایران (ترجمه ی تاریخ اثیر)، ج‏10، ص ۵۶

برای آگاهی بیشتر از یزید بن حجیه به منابع زیر مراجعه شود:
تاریخ مدینه دمشق: ج ۶۵ ص ۱۴۷؛ الکامل فی التاریخ: ج ۲ ص ۳۶۷، الأخبار الموفّقیّات: ص ۵۷۵ الرقم ۳۷۴؛ تاریخ الطبری: ج ۵ ص ۵۴ و ص ۲۷۳، أنساب الأشراف: ج ۳ ص ۲۱۵ و ۲۱۶ و ج ۵ ص ۲۶۸، الأخبار الموفّقیّات: ص ۵۷۵ الرقم ۳۷۴، الکامل فی التاریخ: ج ۲ ص ۳۶۷،  الغارات: ج ۲ ص ۵۲۵ ـ ۵۲۸.

یادآوری:
یک) امام علی(ع) یزید بن حجیه را از شاهدان بر حکمیت قرار داده بود.

دو) طبق بعضی نقل ها امام علی(ع) حکومت ری و دَستبی هردو را به یزید بن حجیه داده بود که منطقه ای وسیع را شامل می شد و اهمیت ریاست او خیلی بیشتر از یک وزیر بود. در عین حال شلاق و زندان نصیبش شد.

سه)  دستبى، معرّب دشتبى، منطقه ‏اى در جنوب غربى تهران امروز است. آن زمان وسیع بود و بین قزوین تا همدان را شامل مى ‏شد (ر. ک: معجم البلدان: ج ۲ ص ۴۵۴)

آبان ۱۳۹۷

همچنین ببینید

پاداش برده ای که به سگ غذا می داد

به قلم مدیر سایت امام حسین(ع) فرمود: غلامى را دیدم که از غذاى خود به …

۹ نظر

  1. طبق تعریف های خودتان انسان های فاسد زیادی توسط امام علی به مقامات بالارتبه انتخاب شده اند ، معمولا فساد به صورت هرمی از بالا به پایین به طبقات نظام تزریق میشود ، البته گفتم معمولا ! معمولا رییس دولت مقصر درجه یک انتخاب شخص فاسد است چون بدون شناخت کافی از او مسئولیت های بزرگی به او داده ،اما شما که قائلید امام علی علم لدنی داشته و از خطا مبرا بوده چطور داستان فساد در دولت امام علی را تعریف میکنید ?
    اقرار گرفتن با شکنجه و تازیانه را نادیده بگیریم هرچند نقض حقوق بشر است و نباید نادیده گرفته شود اما نشان دهنده فساد سیستماتیک در دولت علیست چون او نمیتوانسته با اسناد و مدارک یزید را محکوم کند و اقدام به شکنجه کرده است که در این صورت از لحاظ قضایی این اقرار هیچ ارزشی ندارد .
    سیاست مشت اهنین در قبال فساد اقتصادی پاسخگو نیست چون به قول قدیمیها “دزد از محکمه نمیترسد” اگر میترسید دزدی وجود نداشت باید مثل یخچال که مانع فساد در غذا میشود امکان فساد در دستگاه های اداری را از بین برد نه اینکه شما بگردید کی عاقل و عادل و باقله اونو انتخاب کنیم بعد که دزد از اب درامد با شلاق و شکنجه پوست از سر ان بینوا بکنید که به زور اقرار کند بعد با ان همه تجربه و تخصص از کار بیکارش کنید و دوباره دنبال یه عاقل و عادل دیگر بگردید و دوباره همان قصه ….

    • مدیر سایت

      آن افراد فاسد در زمان امام علی(ع) چنین نبود که از ابتدا فاسد بودند یا اشتهار به فساد داشته باشند بلکه وقتی به حکومت رسیدند چنین شدند و لذا حضرت آنها را برکنار کرد. انسانها به ثک صورت باقی نمی مانند
      در مورد شکنجه برای اقرار از سوی امام علی ع متن منبع تاریخی را نقل کنید. بله اگر فساد کسی معلوم شد و شلاق خورد، چه ایرادی داره؟ اگر بگیم شکنجه است، زندان نیز نوعی شکنجه است.

  2. در فرمایشات خودتان امده بود که یزید منکر برداشتن پول شد و علی او را تازیانه زد و در حصر خانگی انداخت ، در ان دوران هم دستگاه قضایی مشابه الان وجود داشته اگر تخلف یزید ثابت شده بود لازم به تازیانه و حصر خانگی نبود فقط او را به دستگاه قضایی وقت تحویل میدادن.

    • مدیر سایت

      برای خود امام علی(ع) ثابت شده بود که وی پول را برداشته و برای اعتراف گرفتن، او را نزد. شاهد صحت عمل امام علی این بود که معاویه هر آنچه را که یزید برداشته بود به او بخشید. پس چیزهایی برداشته بود.
      بهیچ وجه آن زمان دستگاه قضایی مثل امروز نبوده. مگر نشنیده اید که در مسجد کوفه جایگاهی بنام دکه القضاء بوده و مجرمان را آنجا می آوردند و امام علی ع قضاوت می کرد و حکم صادر میکرد

      • فسوغه معاویه المال در ترجمه شما شده انچه ربوده بود به او بخشید ، عجبا .گفته شده معاویه ان مال را توجیه کرد یعنی کسری را به کوفه فرستاد ، معاویه که جایی در دستگاه حکومت ندارد چکاره است که ببخشد ?
        کسری در مالیات طبیعی است عده ای بیسواد که مکاتباتشان به خط کوفی است معلومه که کسری بوجود بیاد وقتی یزید میگوید برنداشته ام و به خلیفه فحش هم میدهد یعنی برنداشته .
        اتفاقا علی جایی در دستگاه قضایی نداشت فقط قاضی را انتخاب میکرد شریح بن حارث کندی در ان زمان قاضی کوفه بود و بنده نشنیدم علی در دوران حکومتش در مسجد به مسائل حقوقی رسیدگی کرده باشد .

  3. شلاق و زندان بد نیست مخصوصا اگر رژیم های ظالم سرنگون شوند
    و رهبران مظلوم کش و دروغگویش به محاکمه کشیده شوند .
    اینم از فساد امام علی ع ؛
    چون فرش نفیس تیسفون را در مدینه پیش عمر بردند، خوابی دید و کسان را فراهم آورد و
    حمد و ثنای خدا کرد و در باره فرش رأی خواست ، بعضیها گفتند آنرا بگیرد،
    بعضی دیگر به نظر او واگذاشتند، بعضی دیگر رأی مشخص نداشتند.
    علی که سکوت عمر را دید برخاست و نزدیک او رفت و گفت چرا علم خود را جهل میکنی و
    یقین خود را به مقام شک میبری؟
    از دنیا جز آن نداری که عطا کنی و از پیش برداری یا بپوشی و پاره کنی یا بخوری و ناچیز کنی
    عمر گفت ؛ راست گفتی و فرش را پاره کرد و میان کسان تقسیم کرد.
    یک پاره آن هم به علی رسید که به بیست هزار درهم فروخت و از پارههای دیگر بهتر نبود.
    تاریخ تبری ، جلد ۵ صفحه ۱۰۷

  4. طبری در مقدمه تاریخش اشاره کرده که هر افسانه ای که از دیگران شنیده را نوشته است. بی آنکه به صحتش اطمینان داشته باشد. شاید او در آن دوران افسانه بافی حق داشته اما شما که در عصر آگاهی و دیجیتال هستی چرا این افسانه ها را باور می کنی؟. سواد که داری پس کمی در آن اندیشه کن تا متوجه شوی که این افسانه اصلا با عقل جور درنمی آید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code