+
خانه / شخصیت ها / موبدان / اردشیر خورشیدیان / سابقه ی موبدان / دادن دختر پانزده ساله به موبد برای کفاره ی گناه!
سابقه ی موبدان / دادن دختر پانزده ساله به موبد برای کفاره ی گناه!

سابقه ی موبدان / دادن دختر پانزده ساله به موبد برای کفاره ی گناه!

به قلم مدیر سایت
دکتر اردشیر خورشیدیان ـ رئیس انجمن موبدان تهران ـ در پیام به همایش موبدان و موبدیاران، پس از تجلیل و تمجید فراوان از موبدان در طول تاریخ، چنین نتیجه گیری می کند:
«و در یک کلام موبدان، دین باور و دین یاور بوده و کوشش کرده اند که از مقام خود سوء استفاده نکرده و دین ساز و دین باز نشوند و دین را ابزاری برای رسیدن به امیال گیتوی (دنیایی) خود قرار نداده با عملکرد خود، سرمشق دیگر بهدینان باشند.» (دهش فرهنگی یا لرک مینوی، ص ۲۸۵)

جناب خورشیدیان!
احکام و قوانین عجیب و غریب در وندیداد، که به قول دکتر پرویز رجبی: «اگر زرتشت این کتاب را می دید شاید سکته می کرد»، ساخته و پرداخته ی کیست؟ بقال و کشاورز و… که نمی توانند کتابی دینی در حد اوستا بسازند. به فرض که بتوانند، نمی توانند به عنوان کتابی دینی در آن سطح به خورد مردم دهند.
مطالعه ی وندیداد نشان می دهد که موبدان، بخشی از قوانین را برای سرکیسه کردن مردم وضع کردند. به عنوان نمونه به دریافتی های موبدان از کشندگان سگ آبی توجه کنیم:
ـ قابل خریداری بودن مجازات شلاق (بیست هزار ضربه شلاق)،
ـ پول دادن به موبدها تا بجای مجرم، ده ها هزار حیوان از قبیل مورچه، مار، مگس و… را بکشند. (بعید است موبدها توان چنین کشتاری را داشتند)،
ـ اهدای ادوات جنگی یک سپاه، تمام وسایل کشاورزی و زنگ های طلایی و نقره ای به معبد که بعید نیست در عمل به کیسه ی موبدها می رفت،
ـ احداث جوی های آب در زمین های معبد و موبدان،
ـ اهداء یک قطعه زمین کشاورزی خوب به معبد،
ـ اهداء یک خانه ی بزرگ اعیانی با تمام امکانات و زمین وابسته ی مزروعی به موبدان،
ـ دادن دختری پانزده ساله (دخترش یا خواهرش باشد) با جهیزیه به یک روحانی،
ـ دادن چهارده گوسفند به روحانیان،
ـ دادن خوراک خوب همراه شراب به هجده روحانی. (ر. ک: وندیداد، فرگرد ۱۴ و دانشنامه ایران باستان، هاشم رضی، ج ۳، ص ۱۴۴۸ ـ ۱۴۴۹)

شکست امپراطوری ایران در برابر چهار تا عرب پابرهنه را بیشتر باید در عملکرد ناشایست موبدان جستجو کرد. 
این مشکلات بزرگ بر سر راه ایرانی ها نمی تواند نتیجه ی کار یک یا دو یا ده موبد و در زمانی کوتاه باشد بلکه نتیجه ی عملکرد نادرست قشر موبدان و در مدت زمان طولانی است.
نتیجه
بخشی عظیم از موبدان، هم از مقام خود سوء استفاده می کردند و هم دین ساز و دین باز بودند و هم دین را ابزاری برای رسیدن به امیال دنیایی خود قرار داده بودند. و در یک کلام موبدان، نه دین باور بودند و نه دین یاور و نه می توانستند سرمشق دیگر زرتشتیان باشند.
بله، بعد از ورود اسلام به ایران که بال و پر آنها قیچی شد و نتوانستند بلندپروازی کنند، یکباره و به ناچار به انسان هایی نجیب تبدیل شدند!

دهش مینوی یا لرک مینوی، ص 294دهش فرهنگی یا لرک مینوی، ص ۲۸۵

شناسنامه دهش فرهنگی یا لرک مینوی

تاریخ تدوین: فروردین ۱۳۹۶

۲ نظر

  1. تحریف و سواستفاده از دین مساله همه ادیانست هرقدر دین قدمت بیشتری داشته باشد این مسایل بیشتر بچشم میخورد ولی نمیتوان منکر جنبه های مثبت ادیان شد مثلا اگر کسی عملکرد علمای اسلام را مورد تعریف وتمجید قرار دهد قطعا منظور وی ان دسته از علما که عملکرد منفی داشته اند نیست و منکر وجود این افراد هم نبوده . فراموش نکنیم همین امروز هم بیشترین ضربه را به اسلام علمایی وارد میکنند که با سواستفاده از احساسات مذهبی و اعتماد مردم مسلمان افکار منحرفی مثل طالبان و داعش را بوجود می اورند قطعا این افراد در بین گروهی از مسلمانان مقبول و به اسم عالم شناخته میشوند ولی مسلما رفتار انها را نمیشود به نام همه علما و معیار قضاوت قرار داد

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد

*

code

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

طراحی سایت
طراحی سایتقالب وردپرس